Οι λέξεις από μόνες τους δεν μπορούν να περιγράψουν τον Τάο Κράιμπιτς και το απεριόριστο θάρρος του μακριά από τις πίστες του σκι. Ίσως γι' αυτό ο συμπαθητικός freerider απλώνει τακτικά το χέρι του για τη φωτογραφική του μηχανή όταν κάνει σκι στα πιο απομακρυσμένα μέρη των βουνών. Σε αυτή την ιστορία πορτρέτου, ο Τάο μας μιλάει για τα υπολογισμένα ρίσκα εκτός πίστας, τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε τον αγωνιστικό αθλητισμό και το παιδικό του όνειρο που εκπληρώνει.
Ανάμεσα στα βουνά
Ξαφνικά, όλα συμβαίνουν πολύ γρήγορα. Ο Τάο έχει χρόνο για μια συνέντευξη νωρίτερα από το προγραμματισμένο και τηλεφωνεί από την πύλη του αεροδρομίου στη Τζόρτζια μέσω βίντεο. Οι μπούκλες του ξεπροβάλλουν κάτω από το καπέλο του, και στο βάθος, οι πρώτοι επιβάτες ήδη κάνουν check in. Μόλις επέστρεψε από το Freeride World Tour: «Οι συνθήκες στη Τζόρτζια δεν ήταν τόσο εύκολες, τα άλματα ήταν δύσκολα, και οι χιονοστιβάδες ήταν επίσης πρόβλημα». Ο Τάο έπαιζε στο παρελθόν στον διαγωνισμό, αλλά σήμερα ασφαλίζει την πλαγιά πριν από τον διαγωνισμό και ελέγχει τις συνθήκες στο βουνό πριν από την έναρξη. Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος χιονοστιβάδων; Είναι εφικτά τα άλματα πάνω από βράχους; Ενημερώνει τους διοργανωτές μέσω ασυρμάτου.
Η φιλία έρχεται πρώτη
Ο Τάο ξεκίνησε ως αγωνιστικός σκιέρ σε σχολές σκι και οικοτροφεία, αλλά στα 16 του, δεν απολάμβανε πλέον την ιδιαίτερα ανταγωνιστική πτυχή. «Στη συνέχεια ανακάλυψα και ακολούθησα το Freeride World Tour και το θεώρησα ωραίο. Στο Άρλμπεργκ, κάθισα στο λιφτ με μια σκιέρ και της μίλησα για αυτές τις εκδηλώσεις και το freeriding. Αυτό με ενέπνευσε πολύ και λίγο αργότερα συμμετείχα στον διαγωνισμό Junior, ο οποίος πραγματοποιήθηκε ταυτόχρονα με το World Tour. Το λάτρεψα αμέσως. Η ατμόσφαιρα είναι εντελώς διαφορετική, τα παιδιά είναι όλα πολύ φιλικά μεταξύ τους και μετά τον αγώνα συνεχίσαμε να κάνουμε σκι μαζί. Είναι το εντελώς αντίθετο από τους αγώνες σκι, όπου δεν υπήρχαν σχεδόν καθόλου φιλίες επειδή ο διαγωνισμός δεν το επέτρεπε. Ακόμα και με τους συγκάτοικους μου εδώ και καιρό στο οικοτροφείο και τους συνεργάτες μου στην προπόνηση, ήμασταν ακόμα περισσότερο ανταγωνιστές παρά φίλοι».
Υπολογισμένο ρίσκο – αυτό είναι freeriding
Η ελεύθερη οδήγηση μακριά από τις καλλωπισμένες πλαγιές περιλαμβάνει σκι ή snowboarding σε κατηφόρα σε μια σηματοδοτημένη διαδρομή με κλίση 40 έως 50 μοιρών. Οι πιο σημαντικοί παράγοντες εδώ είναι η γραμμή που ακολουθείτε και ο ρευστός ρυθμός των κινήσεών σας, αλλά και η δυσκολία των άλματος ύψους ενός μέτρου πάνω από προεξέχοντες βράχους. Ο εξοπλισμός ασφαλείας είναι υποχρεωτικός και οι πλαγιές έχουν εγκριθεί εκ των προτέρων από ειδικούς στις χιονοστιβάδες. «Όσον αφορά την ελεύθερη οδήγηση, με γοήτευσε η κοινότητα μεταξύ των αναβατών από την αρχή - όλοι είναι πολύ ευγενικοί. Έχω να κάνω με το βουνό αντί να είμαι εγώ με τους άλλους. Όλοι οι άλλοι είναι χαρούμενοι όταν κάποιος έχει ολοκληρώσει μια ωραία διαδρομή - αυτό με τράβηξε και με τραβάει ακόμα και σήμερα».
Φυσικά, υπάρχει πάντα ένας υπολειπόμενος κίνδυνος. Ένα βίντεο από drone δεν θα σας δείξει μια πέτρα κρυμμένη 5 εκατοστά κάτω από το χιόνι. Με τα χρόνια, ο Τάο έχει αναπτύξει την ικανότητα να αξιολογεί καλύτερα αυτό το φαινόμενο. Τα σημεία αναφοράς του είναι δέντρα ή βράχοι που έχουν ένα ιδιαίτερο σχήμα, τα λεγόμενα ασφαλή σημεία εξόδου - σημεία όπου μπορεί να σταματήσει σε περίπτωση χιονοστιβάδας. Το πιο εντυπωσιακό μέρος είναι τα άλματα.
Νέα μονοπάτια
Το άθλημα λαμβάνει όλο και μεγαλύτερη προσοχή από τα μέσα ενημέρωσης. Το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Freeride έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί το 2026 και τα επόμενα χρόνια, οι αναβάτες θα αγωνιστούν στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες για πρώτη φορά. «Δεν είμαι μεγάλος οπαδός του να γίνει ολυμπιακό άθλημα. Το άθλημα αναπτύσσεται από μόνο του. Οι αναβάτες γίνονται όλο και νεότεροι και εκτελούν πιο ακραία άλματα. Το World Tour λαμβάνει μεγαλύτερη προσοχή από τα μέσα ενημέρωσης. Έχω την αίσθηση ότι, όσον αφορά το μάρκετινγκ, λίγα θα μείνουν στους ίδιους τους αθλητές». Υπάρχει μια ισορροπία μεταξύ της διατήρησης της αρχικής ιδέας του αθλήματος και της δυνατότητας οργανικής ανάπτυξης.
Μετά από δύο χρόνια ως αναβάτης στο World Tour, ο Tao ανοίγει τώρα καινούργιους δρόμους.
Δεν υπάρχουν ίχνη στο χιόνι
Ο Τάο μπορεί να αναδείξει τη δημιουργικότητά του ακόμα καλύτερα μακριά από την Παγκόσμια Περιοδεία, με τη μορφή δικών του βίντεο στο κανάλι του στο YouTube "Life of Tao", το οποίο γυρίζει μαζί με τον εικονολήπτη Γκάμπριελ στα χιονισμένα βουνά. Ο Αυστριακός δεν έχει προγραμματισμένο πρόγραμμα. «Συμβαίνει αυθόρμητα, επειδή κάθε χειμώνας είναι διαφορετικός. Το μόνο σημαντικό είναι να υπάρχει χιόνι και να γνωρίζω ήδη κάποιον εκεί ή να μπορώ να επικοινωνήσω με τους ντόπιους. Μετά παίρνουμε την κάμερα και πετάμε. Χρησιμοποιώ εφαρμογές καιρού και χαρτών για να εξερευνήσω την περιοχή. Πάντα έχουμε μαζί μας ένα drone για να μας βοηθά να βρίσκουμε τον δρόμο μας στο βουνό. Έχω μάθει να παραμένω αυθόρμητος, αυτό λειτουργεί καλύτερα». Συχνά ξεκινούν με σκι περιηγήσεων, ανεβαίνοντας στο βουνό μέχρι να μην μπορούν να πάνε παραπέρα. «Όπου δεν υπάρχουν μονοπάτια στο χιόνι και κανείς δεν έχει κάνει σκι πριν: αυτό βρίσκω συναρπαστικό. Σε έδαφος που είναι δύσκολο στην πρόσβαση, ένα ελικόπτερο τους μεταφέρει στην κορυφή.
Το δύσκολο κομμάτι είναι ότι τα άλματα πρέπει να είναι τέλεια αμέσως και υψηλής ποιότητας. Είτε πρόκειται για backflip είτε για threesixty, δεν υπάρχει πολύς χρόνος για να κινηματογραφηθεί το άλμα. «Είναι αστείο, στο παρελθόν, οι αγώνες αφορούσαν την εξάσκηση στα άλματα αρκετές φορές και στη συνέχεια τη βελτίωσή τους. Την αύξηση της ταχύτητας και την ακόμη πιο επίπεδη προσγείωση. Τώρα αυτό έχει αλλάξει. Κάνω λιγότερο σκι και οι διαδρομές πρέπει να είναι υψηλότερης ποιότητας. Είναι κάπως η ρουτίνα μου, αλλά μερικές φορές πρέπει να εξασκούμαι ξανά σε άλματα και κόλπα (γέλια). Είμαι από την πλευρά του εξερευνητή, θέλω να κάνω σκι σε νέα βουνά που κανείς δεν έχει πάει πριν και κανείς δεν πίστευε ότι θα μπορούσες καν να κάνεις σκι εκεί. Αυτό με ελκύει πραγματικά».
Σκι χωρίς όρια
Για τον Τάο, καμία απόσταση δεν είναι πολύ μακριά για να ανακαλύψει κανείς κάτι νέο. Ιαπωνία, Παταγονία, Λίβανος, Χιλή - παντού ο Τάο αγωνίζεται για νέες περιπέτειες και εμπειρίες πάνω από τα σύννεφα. «Τον περασμένο Νοέμβριο ήμασταν στο Καζακστάν, τώρα τέσσερις φορές στη Γεωργία. Σε χώρες όπως το Ουζμπεκιστάν, το Πακιστάν και η Κίνα, υπάρχουν τόσα πολλά βουνά στα οποία κανείς δεν έχει κάνει σκι. Αυτά είναι τα μέρη που βρίσκω πιο συναρπαστικά, όπου κανείς δεν ξέρει ότι μπορείς να κάνεις σκι εκεί και δεν υπάρχουν κλασικά χιονοδρομικά κέντρα. Εκεί, μπορείς να κάνεις μερικά πραγματικά ωραία πράγματα με ελικόπτερο και να κάνεις σκι για να φτάσεις στην κορυφή».
Προετοιμασία και παρακολούθηση για άλματα ύψους ενός μέτρου
Ο Τάο αξιοποιεί το καλοκαίρι για να αποκτήσει την καλύτερη φυσική του κατάσταση για τη χειμερινή σεζόν. Όταν ξεκίνησε το World Tour, προπονήθηκε στο Ολυμπιακό Κέντρο στο Τιρόλο.
«Αλλά τώρα δεν νιώθω ότι ανήκω πια εκεί, όταν οι αθλητές εργάζονται σκληρά για τους Ολυμπιακούς Αγώνες (γέλια). Είμαι περισσότερο τύπος που ασχολείται με την ύπαιθρο και προσπαθώ να κάνω πολύ πεζοπορία το καλοκαίρι και να κάνω ποδήλατο στα βουνά. Εφόσον πηγαίνω συχνά για σκι, η αντοχή μου είναι σημαντική, οπότε αυτό είναι το επίκεντρο της προπόνησής μου. Πού και πού, πρέπει επίσης να κάνω προπόνηση δύναμης.»
Συχνά νιώθει την σωματική καταπόνηση μιας επίπονης ημέρας με πολλά άλματα την επόμενη μέρα. Όταν πηδάει, ο αυχένας και τα πόδια απορροφούν αρκετές φορές το βάρος του σώματος όταν προσγειώνεται σε ακραίες καταστάσεις. «Το BLACKROLL είναι εξαιρετικά σημαντικό για μένα ως σύντροφος αποκατάστασης. Όλα πονάνε το βράδυ και πρέπει πρώτα να δουλέψω τους μύες μου κατά τη διάρκεια της ρουτίνας après-ski. Πρώτα, γυρίζω την πλάτη και τα πόδια μου πάνω από το Foamroller για να χαλαρώσω τους μύες μου. Χρησιμοποιώ επίσης το FASCIA GUN για αυτό. Στη συνέχεια, ξαπλώνω πάντα με τις ΜΠΟΤΕΣ ΣΥΜΠΙΕΣΗΣ για να αναζωογονήσω τα πόδια μου. Ο ύπνος μου είναι επίσης μια εξαιρετική πηγή αποκατάστασης. Στο σπίτι και όταν ταξιδεύω, το ΜΑΞΙΛΑΡΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ είναι πάντα απαραίτητο.
Ένα όνειρο γίνεται πραγματικότητα
Υπάρχουν μέρη που κάνουν τις καρδιές των freerider να χτυπούν πιο γρήγορα. Η Ιαπωνία ήταν πολύ εντυπωσιακή, λέει ο Τάο, αλλά το όνειρο κάθε freerider είναι να κάνει σκι στην Αλάσκα. «Ήθελα να πάω εκεί από τότε που ήμουν 16 ετών. Το μυαλό μου είναι ήδη στην Αλάσκα, όπου θα κάνουμε σκι και θα κάνουμε γυρίσματα όλο τον Απρίλιο. Έχω ήδη κάνει την αρχική επαφή με τους τοπικούς οδηγούς σκι και έχω λάβει τις πρώτες φωτογραφίες. Η Αλάσκα είναι ΤΟ πρότζεκτ και το φινάλε της σεζόν μου», λέει με λαμπερά μάτια.
