Θεραπεία περιτονίας - τι είναι αυτό;

Τα τελευταία χρόνια, η έρευνα στον τομέα της περιτονίας έχει αυξηθεί σημαντικά. Η επίδραση διαφόρων τύπων θεραπείας που εμπίπτουν στη θεραπεία της περιτονίας, η οποία συχνά ήταν δύσκολο να εξηγηθεί, γίνεται ολοένα και πιο κατανοητή. Η απλή ανάγνωσή τους σε εικονικό φάρμακο δεν είναι πλέον εφικτή, ακόμη και όταν πρόκειται για ήπιες μορφές θεραπείας της περιτονίας. Πολλά από τα αποτελέσματα της θεραπείας της περιτονίας έχουν πλέον αποδειχθεί. Εδώ θα σας παρουσιάσουμε είδη θεραπείας που εφαρμόζονται συχνά στο πλαίσιο των θεραπειών της περιτονίας.

Πολλές θεραπείες περιτονίας βασίζονται στις έννοιες της οστεοπαθητικής. Η οστεοπαθητική αναπτύχθηκε από τον Αμερικανό Andrew Taylor Still τον 19ο αιώνα και είναι μια ολιστική και κυρίως ήπια θεραπευτική μέθοδος. Στην οστεοπαθητική, ο θεραπευτής χρησιμοποιεί τα χέρια του για να ψηλαφήσει για τυχόν κακή ευθυγράμμιση των οστών, καταπόνηση των ιστών και οργανικές και νευρωνικές διαταραχές και στη συνέχεια παρέχει ανακούφιση. Ολόκληρο το σώμα έρχεται σε υγιή ισορροπία, με αποτέλεσμα οι δυνάμεις του σώματος να μπορούν να ρέουν ξανά ελεύθερα. Μια «επανεκκίνηση» όπως αυτή ξεκινά την αυτορρύθμιση του σώματος. Η οστεοπαθητική αποτελείται από τους ακόλουθους τρεις κύριους τομείς:

Οστεοπάθεια του βρεγματικού ιστού

Στην οστεοπαθητική του βρεγματικού ιστού, αντιμετωπίζονται ιδιαίτερα τα οστά, οι αρθρώσεις, οι μύες και οι περιτονίες. Χρησιμοποιούνται τεχνικές που ανακουφίζουν από τον πόνο, διορθώνουν την κακή ευθυγράμμιση και ρυθμίζουν την τάση των ιστών.

Κρανιοϊερή οστεοπαθητική

Η κρανιοϊερή οστεοπαθητική, από την άλλη πλευρά, ασχολείται κυρίως με τη σύνδεση που ξεκινά από το κρανίο (κρανίο) και καταλήγει στο ιερό οστό (ιερό οστό). Αυτή η περιοχή περιλαμβάνει το κεντρικό νευρικό σύστημα, δηλαδή τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό, και περιβάλλεται από μεμβράνες που περιλαμβάνουν ένα υδραυλικό σύστημα, το οποίο υπόκειται σε μικρές ρυθμικές κινήσεις άντλησης. Λόγω της σημασίας του, αυτός ο κρανιοϊερός ρυθμός είναι επίσης γνωστός ως πρωτογενής αναπνοή. Η στατιστική ανάλυση δείχνει ότι περίπου το 85% των σωματικών λειτουργικών διαταραχών συνδέονται αρχικά με το κρανιοϊερό σύστημα. Αυτό εξηγεί γιατί η κρανιοϊερή θεραπεία μπορεί να είναι χρήσιμη στη θεραπεία μιας σειράς ασθενειών - και όχι μόνο εκείνων που επηρεάζουν το κινητικό σύστημα.

Σπλαχνική οστεοπάθεια

Η σπλαχνική οστεοπαθητική ασχολείται με τα εσωτερικά όργανα και τη θέση, την κινητικότητα και τη λειτουργία τους. Επιπλέον, λαμβάνονται υπόψη οι περιτονιακές αναρτήσεις των οργάνων και οι συνδέσεις με άλλες δομές.

Αυτή η υποδιαίρεση χρησιμεύει απλώς για να παρέχει μια κατανοητή αναπαράσταση της προσέγγισης. Κατά την άσκηση της οστεοπαθητικής, και τα τρία συστήματα λαμβάνονται ταυτόχρονα υπόψη και θεωρούνται ως ένα αλληλεπιδρών, πολύπλοκο σωματικό σύστημα, ως μέρος μιας ολιστικής προσέγγισης.

«Η περιτονία είναι το όργανο της στάσης του σώματος…»

Άιντα Ρολφ (1896 - 1979)

Το Rolfing είναι μια άλλη θεραπεία περιτονίας. Ο στόχος εδώ είναι να επαναφέρουμε τη στατική του σώματος σε ευθυγράμμιση με τη δύναμη της βαρύτητας χρησιμοποιώντας τις μυϊκές περιτονίες, οι οποίες συνδέουν ολόκληρο το σώμα, σαν ένα δίκτυο. Για το σκοπό αυτό, η στάση του σώματος αναλύεται πρώτα κατά την ορθοστασία και το περπάτημα. Ακολουθεί εις βάθος εργασία του συνδετικού ιστού, όπου οι Rolfers αξιοποιούν την πλαστική ιδιότητα των περιτονιών. Με την εφαρμογή αργά λιώσιμης πίεσης στα χέρια και τους αγκώνες, μπορείτε να χαλαρώσετε και να ξεκουράσετε ακριβώς εκείνες τις περιτονίες που εμποδίζουν το σώμα να σταθεί εντελώς όρθιο. Στη συνέχεια, ο ασθενής λαμβάνει οδηγίες να ενισχύσει τη θεραπεία εξασκώντας ειδικές κινήσεις. Μια συνεδρία θεραπείας γενικά ολοκληρώνεται με ασκήσεις στάσης ή αντίληψης σώματος, οι οποίες αντιστοιχούν στο θέμα της συνεδρίας. Το επιθυμητό αποτέλεσμα είναι μια χαλαρή στάση, πιο ρευστές κινήσεις και καλύτερη αντίληψη του σώματος.

Συνήθως, σε διάστημα 10 συνεδριών, ολόκληρο το σώμα αντιμετωπίζεται σύμφωνα με μια συγκεκριμένη προσέγγιση, όπου κάθε συνεδρία βασίζεται στην προηγούμενη.

1. Συνεδρία: Αναπνοή

2. Συνεδρία: Πόδια

3. Συνεδρία: Κεντρική γραμμή

4. Συνεδρία: Αστράγαλοι, πόδια, πυελικό έδαφος

5. Συνεδρία: Πυελικό έδαφος 1

6. Συνεδρία: Πυελικό έδαφος 2

7. Συνεδρία: Κεφάλι & ώμοι

Συνεδρίες 8-10: Ενσωμάτωση

Οι τρεις πρώτες συνεδρίες εξυπηρετούν πρώτα το άνοιγμα των εξωτερικών, μεγαλύτερων στρωμάτων, ενώ οι βαθύτερες δομές του πυρήνα αντιμετωπίζονται από την τέταρτη συνεδρία και μετά. Οι τρεις τελευταίες συνεδρίες προορίζονται στη συνέχεια για την ενσωμάτωση των τροποποιημένων δομών και των ακολουθιών κίνησης.

Το Rolfing έχει κυρίως προληπτικό χαρακτήρα. Η κακή στάση του σώματος διορθώνεται σε πρώιμο στάδιο και λιγότερο παθολογικές καταστάσεις διορθώνονται με στοχευμένο τρόπο.

Όπως πολλές θεραπείες περιτονίας, η χειραγώγηση της περιτονίας είναι επίσης μια μορφή χειροκίνητης θεραπείας περιτονίας. Θεωρεί όλες τις περιτονίες στο σώμα ως μία ενιαία μονάδα, η οποία λειτουργεί ως ένα τρισδιάστατο δίκτυο μέσα στο σώμα. Οι αλλαγές τάσης σε ένα σημείο μπορούν επομένως να προκαλέσουν διαταραχές σε ένα άλλο σημείο του σώματος.

Στην περίπτωση της περιτονιακής χειραγώγησης που ακολουθεί τη μέθοδο Stecco, τα σημεία-κλειδιά στο σώμα που προκαλούν πόνο, τα οποία συνδέονται με την περιοχή στην οποία γίνεται αντιληπτός ο πόνος, αναζητούνται και αντιμετωπίζονται χρησιμοποιώντας στοχευμένες τεχνικές. Αυτές γενικά εντοπίζονται στην βαθιά περιτονία, μακριά από την περιοχή στην οποία γίνεται αντιληπτή η ενόχληση. Η θεραπεία προκαλεί την υγροποίηση του κολλοειδούς τροποποιημένου υγρού στην περιτονία και, κατά συνέπεια, τη ρύθμιση της μυοπεριτονιακής τάσης κατά μήκος της σχετικής οδού.

Το μασάζ συνδετικού ιστού καθιερώθηκε ως πρακτική το 1929 και μπορεί επομένως να θεωρηθεί μία από τις πρώτες θεραπείες περιτονίας. Αυτό περιλαμβάνει ένα ειδικό μασάζ, βασισμένο στην έννοια των «ζωνών της κεφαλής». Χρησιμοποιώντας ειδικές τεχνικές για την επίδραση στο δέρμα, το υποδόριο ιστό και την περιτονία, ξεκινά ένα δερματο-σπλαχνικό αντανακλαστικό τόξο (δέρμα = δέρμα· σπλαχνικός = που σχετίζεται με το έντερο), το οποίο δρα στο δέρμα, τα εσωτερικά όργανα και το κινητικό σύστημα. Ως αποτέλεσμα, οι διαταραχές που εντοπίζονται εκεί μπορούν να ανακουφιστούν μέσω της ομαλοποίησης του τόνου στον συνδετικό ιστό. Η πρώτη αντίδραση είναι η έγχυση στην περιοχή του σημείου στο οποίο πραγματοποιήθηκε η θεραπεία.

Η θεραπεία με βεντούζες είναι μια από τις παλαιότερες μεθόδους περιτονιακής θεραπείας, με εργαλεία που χρησιμοποιούνταν ήδη στην Αρχαία Αίγυπτο. Είναι επίσης μέρος της παραδοσιακής κινεζικής ιατρικής, όπου είναι γνωστή ως Μπα Γκουάν.

Σε αυτήν την εναλλακτική θεραπεία, τοποθετούνται στο δέρμα γυαλιά σε σχήμα καμπάνας, δημιουργώντας ένα κενό. Το κενό μπορεί να δημιουργηθεί με θέρμανση και ψύξη του γυαλιού αναρρόφησης ή (τώρα πιο συνηθισμένο) χρησιμοποιώντας μια λαστιχένια μπάλα αναρρόφησης. Το κενό τραβάει το δέρμα και τον υποκείμενο συνδετικό ιστό προς τα πάνω, διεγείροντας έτσι την κυκλοφορία, τη λεμφική ροή και τον μεταβολισμό του δέρματος και της επιφανειακής περιτονίας. Διεγείροντας το αιμάτωμα που εμφανίζεται, διεγείρεται η ροή ενέργειας και ενεργοποιείται ο μηχανισμός αυτοΐασης του σώματος.

Η θεραπευτική ταινία (taping) προέρχεται αρχικά από την Ιαπωνία και είναι γνωστή κυρίως ως κινησιολογική ταινία ή μέθοδος kinesio-tape (ελληνικά: kinesis = κίνηση). Χρησιμοποιείται συχνά από θεραπευτές και γιατρούς για την υποστήριξη της πρωτοβάθμιας θεραπείας σε περίπτωση παθήσεων που επηρεάζουν το μυϊκό και περιτοναϊκό σύστημα, καθώς και το τένοντα και το σκελετικό σύστημα. Αυτό περιλαμβάνει, για παράδειγμα, αθλητικούς τραυματισμούς όπως μυϊκή θλάση και ρήξη μυϊκών ινών, τενοντίτιδα ή πόνο στις αρθρώσεις.

Σε σύγκριση με τους επιδέσμους σταθεροποίησης, η ταινία kinesio είναι ελαστική. Όταν εφαρμόζεται, διατηρεί ή και βελτιώνει την κινητικότητα. Το αποτέλεσμα επιτυγχάνεται μέσω ενός παρατεταμένου μασάζ που παρέχει η ταινία, το οποίο ενισχύει τη διαδικασία επούλωσης του σώματος και διεγείρει τον μεταβολισμό, την κυκλοφορία, τη λέμφο και τα νεύρα. Επιπλέον, η ταινία που είναι αισθητή στο δέρμα βελτιώνει επίσης την αντίληψη του σώματος κατά την κίνηση.

Πολλές τεχνικές από τις περιγραφόμενες μορφές θεραπείας μπορούν, μετά από πιο ακριβείς οδηγίες από έναν θεραπευτή, να τροποποιηθούν ελαφρώς και μπορούν ακόμη και να εκτελεστούν ανεξάρτητα από τον ασθενή. Στη συνέχεια, εμπίπτουν στην κατηγορία των αυτο-μυοπεριτονιακών τεχνικών.

Συχνά, δεν απαιτούνται εργαλεία ή απαιτούνται μόνο λίγα μικρά εργαλεία για την υποστήριξη της θεραπείας. Αυτά μπορεί να είναι μπάλες ή κύλινδροι , για παράδειγμα.

Τα πλεονεκτήματα των ασκήσεων που εκτελούνται μόνοι τους είναι προφανή: ο ασθενής μπορεί να συμβάλει ο ίδιος στην επιτυχία της θεραπείας. Επιπλέον, με λίγη εμπειρία, πιο μικρά ιατρικά προβλήματα μπορούν να ανακουφιστούν ανεξάρτητα, χωρίς να χρειάζεται να συμβουλευτείτε θεραπευτή ή γιατρό.

Η περιτονιακή θεραπεία συχνά οδηγεί σε άμεση βελτίωση της κατάστασης – γενικά στη μείωση του πόνου και στη βελτίωση της κινητικότητας. Η βασική ιδέα των διαφόρων μορφών περιτονιακής θεραπείας είναι η ρύθμιση της μη φυσιολογικής τάσης στον περιτονιακό ιστό, η οποία μπορεί να επηρεάσει ολόκληρο το σώμα και να προκαλέσει προβλήματα σε διάφορες θέσεις. Οι διάφορες περιτονιακές θεραπείες χρησιμοποιούνται επίσης για την αποτελεσματική αντιμετώπιση τόσο νέων όσο και χρόνιων προβλημάτων, για παράδειγμα στη φυσικοθεραπεία.